W minioną niedzielę w ramach obchodów Święta 3 Maja w sali sportowej Szkoły Podstawowej im. Jana Czochralskiego w Kcyni zaprezentował się kabaret OLD SPICE GIRLS – czyli babski kabaret, który przyjechał do Kcyni na zaproszenie Gminnego Centrum Kultury i Biblioteki w Kcyni.

Śmiech przedłuża życie, zapewnia zdrowie, poprawia samopoczucie, stąd stały jego deficyt. Porcję szczerego śmiechu zapewniał spektakl kabaretowy. Sukces tego oryginalnego występu kabaretowego leży przede wszystkim w kreacjach trzech wspaniałych artystek o dużym i zróżnicowanym dorobku scenicznym.

Lidia Stanisławskaprzywoływała piosenką literacko – kabaretową minionych lat, okraszoną anegdotą i dowcipem.

Barbara Wrzesińskaw natchnieniu cytowała poezję Juliana Tuwima wskrzeszając ducha kabaretu lat 20-tych

Emilia Krakowskaz lubością parodiowała współczesne kobiety.

Łączy je poczucie humor, żartobliwy stosunek do płci przeciwnej, To kabaret z kobietami, dla kobiet i o kobietach, pełen zabawnych monologów, dowcipów, piosenek i improwizacji. Skład gwarantował, że ze spektaklu wszyscy wyszli usatysfakcjonowani i rozbawieni.

Wszyscy obecni na spektaklu mogli skorzystać z kawiarenki przygotowanej przez KGW w Górkach Zagajnych i Turzynie.

Ponadto podczas spotkania można było podziwiać prace malarskie kcynianki                 KAROLINY TOBIJAŃSKIEJ, która mówi o sobie:

Swoją przygodę ze sztuka rozpoczęłam w Gimnazjum im. Powstańców Wielkopolskich w Kcyni. Z lekcji plastyki w szkole szybko trafiłam na zajęcia do śp. pana Henryka Wojtas w sobotnie poranki w MGOK-u ( obecnie GCKiB w Kcyni). Początkowo były to nieudolne próby zmierzenia się z odwzorowywaniem rzeczywistości. Początki zazwyczaj są trudne, a nie znając tematu trzeba zacząć zupełnie od „0”, ale pan Wojtas nauczył mnie wytrwałości, która owocowała na dalszych etapach nauki.

Głównym moim celem po gimnazjum było dostać się do Liceum Plastycznego w Bydgoszczy. Właściwie nie złożyłam dokumentów nigdzie indziej, a na rozmowie wstępnej powiedziałam, że nie widzę dla siebie innej drogi, niż ta. Dostałam się do klasy o profilu „reklama wizualna”.

Czas liceum był niezwykle intensywny i obfitował w wyzwania. Przez cztery lata poznawaliśmy wszystkie techniki graficzne (linoryt, miedzioryt, sitodruk, litografię…), ćwiczyliśmy nieustannie rysunek, malarstwo, rzeźbę, zdobywaliśmy ogrom wiedzy z zakresu historii sztuki, starając się nie zaniedbać przy okazji przedmiotów ogólnokształcących. Każdego roku braliśmy udział w plenerze malarskim, graficznym lub rzeźbiarskim. Braliśmy udział w wielu konkursach obejmujących projektowanie grafiki komputerowej.

Pod koniec szkoły średniej miałam w głowie wiele planów i pomysłów na siebie. Żaden nie wydawał się jednak dość dobry, nie zawierał wszystkiego. Jak połączyć w sobie pasję do historii sztuki, malarstwa, rysunku, chęć ciągłego zdobywania wiedzy i stawiania poprzeczki coraz wyżej, z chęcią niesienia pomocy i robienia w życiu czegoś naprawdę ważnego? Rozwiązanie okazało się genialne w swej prostocie. Postanowiłam, że zostanę Konserwatorem Dzieł Sztuki. Plan w realizacji. Trzy lata temu dostałam się na studia i obecnie kończę powoli trzeci rok z sześciu. Droga jest długa i wymagająca, ale warta swojej ceny. Wykłady i ćwiczenia dotykają wielu dziedzin. Jest to między innymi chemia, historia sztuki, rysunek i malarstwo dawne, profilaktyka konserwatorska, konserwacja malowideł sztalugowych, rzeźb i malowideł ściennych, zajęcia z kopii malarstwa, czy poznawanie historii i teorii konserwacji. Co roku uczestniczymy w praktykach terenowych z zakresu konserwacji malarstwa ściennego. Latem zeszłego roku miałam przyjemność pracować na Kalwarii  w naszym Klasztorze w Kcyni.

Wystawa, jest zbiorem wybranych przeze mnie prac, które wykonałam od początku szkoły średniej w 2008 roku, aż do chwili obecnej. Znajdują się na niej prace bardzo różne, począwszy od szkiców- zarówno rysunkowych, akwarelowych czy olejnych, prac graficznych- jak cykl linorytów o tematyce bydgoskiej, prace pochodzące z plenerów, malarstwo olejne, rysunki wielkoformatowe, portrety, aż po wykonane już na studiach kopie dzieł takich artystów jak Guido Reni (Chrystus w cierniowej koronie), czy Siemion Uszakow (Archanioł Gabriel).